|
|
II Międzynarodowe Biennale Artystycznej Tkaniny Lnianej
"Z krosna do Krosna"
Krosno 2002
Utrwalone w lnie
(…) Dużą różnorodność prezentują również eksponaty obecnej wystawy zarówno w rozwiązaniach płaszczyznowych jak i przestrzennych. Wszelkie środki techniczne podporządkowane zostały wyrazowi plastycznemu, stąd tak często autorzy używają określenia „technika własna”, zwłaszcza przy zastosowaniu równocześnie innych poza tkackich materiałów. Tym niemniej większość obiektów zbudowana została w formie struktur wykonanych różnymi splotami tkackimi pozwalającymi na uzyskanie bogatych , różnorodnych faktur jak również wielorakich kolorystyczo - malarskich efektów. Trudno się temu dziwić, gdyż tkanina i samo tkanie jest archetypem ludzkiej działalności, a przy tym zjawiskiem autonomicznym o nieograniczonych możliwościach niezależnym nawet od epoki, w której powstaje czy kręgu kulturowego, nie mówiąc już o presji trendów i mód panujących w sztuce. Jest jakby ponad i poza czasem, a przy tym w każdym momencie stworzyć może wybitne kreacje dzięki talentowi artystów. Kreacjom takim towarzyszyć będzie, jak od wieków, ta sama tajemnicza siła i emocja warunkująca nieprzemijające wartości.
Nie znaczy to, że obiekty wykonane różnymi innymi technikami nie dostarczają bogatych wrażeń wizualnych i nie budzą emocji. Prace przestrzenne np. dzięki swej dynamice bądź rzeźbiarskiemu charakterowi, często zaskakują widza swą formą, niekiedy organiczną, bliską naturze, bądź geometryzującą abstrakcyjną w wyrazie. Aktywizują one wyobraźnię widza pobudzając do różnego typu skojarzeń, podczas gdy o pracach płaszczyznowych zarówno przejrzystych, jak i tych o zwartej konsystencji, zwłaszcza tkackich, można częściej myśleć w wymiarze kontemplacyjnym. (…)
(…) Dużą różnorodność prezentują również eksponaty obecnej wystawy zarówno w rozwiązaniach płaszczyznowych jak i przestrzennych. Wszelkie środki techniczne podporządkowane zostały wyrazowi plastycznemu, stąd tak często autorzy używają określenia „technika własna”, zwłaszcza przy zastosowaniu równocześnie innych poza tkackich materiałów. Tym niemniej większość obiektów zbudowana została w formie struktur wykonanych różnymi splotami tkackimi pozwalającymi na uzyskanie bogatych , różnorodnych faktur jak również wielorakich kolorystyczo - malarskich efektów. Trudno się temu dziwić, gdyż tkanina i samo tkanie jest archetypem ludzkiej działalności, a przy tym zjawiskiem autonomicznym o nieograniczonych możliwościach niezależnym nawet od epoki, w której powstaje czy kręgu kulturowego, nie mówiąc już o presji trendów i mód panujących w sztuce. Jest jakby ponad i poza czasem, a przy tym w każdym momencie stworzyć może wybitne kreacje dzięki talentowi artystów. Kreacjom takim towarzyszyć będzie, jak od wieków, ta sama tajemnicza siła i emocja warunkująca nieprzemijające wartości.
Nie znaczy to, że obiekty wykonane różnymi innymi technikami nie dostarczają bogatych wrażeń wizualnych i nie budzą emocji. Prace przestrzenne np. dzięki swej dynamice bądź rzeźbiarskiemu charakterowi, często zaskakują widza swą formą, niekiedy organiczną, bliską naturze, bądź geometryzującą abstrakcyjną w wyrazie. Aktywizują one wyobraźnię widza pobudzając do różnego typu skojarzeń, podczas gdy o pracach płaszczyznowych zarówno przejrzystych, jak i tych o zwartej konsystencji, zwłaszcza tkackich, można częściej myśleć w wymiarze kontemplacyjnym. (…)
Prof. Irena Huml
Fragment wstępu do katalogu II Międzynarodowego Biennale Artystycznej Tkaniny Lnianej „Z krosna do Krosna”